Landal De Lommerbergen, vergane glorie alom.

Afgelopen week ging ik samen met mijn mama, zus en de kindjes naar het park Landal De Lommerbergen. Ik had reeds 2 x ervaring met een Landal park, waarbij het ene een fantastische midweek was en het andere echt een park waar ik nooit meer zou terug gaan.

Ik plande de reis. Mijn zus wou graag eens weg met zen allen, dus ging ik op zoek naar een verblijf die betaalbaar was. Ik boekte een huisje voor 8 personen, zeker na onze laatste ervaring. De huisjes zijn meestal klein en we hadden liever niet dat iemand op een slaapzetel moest gaan liggen.
Een week voor vertrek stuurde ik een beetje info door naar zowel mama als mijn zus. Ikzelf zocht ook heel wat op over de omgeving. Voorbereid kom je het verst, want anders zit de kans er dik in dat je gewoon niet weet wat gedaan of waar je je ergens bevind.

Het huisje

Het park bestaat sinds 1969 en dat is er echt aan te zien. De bungalows zijn vergane glorie. Hier en daar hebben ze vast wel een update gehad, maar het bleven onaantrekkelijke huisjes. De zetels waren stokoud, helemaal afgetrokken van kleur. In de badkamer ga je liever niet douchen, aangezien het water door gans de badkamer spat en plaats voor een badtapijtje is er niet echt, want dan gaat je deur niet meer open. De keuken is verder heel basic. Er is een vaatwas, frigo, gasvuur, microgolf, waterkoker en koffiezetapparaat. Verder is er 1 botte dunschiller en 1 botte schaar. We vonden nog een tweede frigo in de berging, wat wel een pluspunt is als je met 2 gezinnen gaat.
De vloeren waren ontzettend vuil. De woonkamer was een soort keramisch parket, waar volgens mij met een kletsnatte dweil is over gegaan en niet eens droog gedweild. Alle sporen van onze voorgangers waren nog talrijk aanwezig. Ik was er in alle eerlijkheid, heel erg vies van en heb dan ook ettelijke malen herhaald aan de kinderen om hun pantoffels (of schoenen) aan te houden.
Er waren 4 slaapkamers in het huisje. 2 ruime slaapkamers met dubbel bed en 2 slaapkamers met 2 enkele bedden. De grootste slaapkamer rook heel erg muf/wakkig. De kamer waarin ik sliep, de kleinste, had vuile vlekken (stoelgang? bloed? eten?) in de muur getrokken. Er was 1 stopcontact aanwezig, jammer genoeg had ik mijn stekkerdoos thuis vergeten. Verder waren de matrassen wel oké en sliepen we er goed.
Ik boekte voor de kinderen ook een voorkeursligging, bij een speelpleintje. Het speelpleintje was zo’n ongelofelijke teleurstelling dat het zeker zijn centen niet waard zijn om bij te boeken. 2 Wippertjes voor peuters/kleuters en iets wat geleek op een schommel. Toen ik een beknopte beschrijving van het park op mijn Instagram stories plaatste, kreeg ik van enkele locals berichtjes. Het park wordt door de dorpsbewoners ‘vooroorlogs’ genoemd.

Het park

Het park zelf is wel leuk. Er is een grote speeltuin, er zijn enkele diertjes op hun kinderboerderij, er is een tennisveld en natuurlijk ook het subtropisch zwemparadijs. We hadden dat laatste iets groter verwacht, maar verder was het wel oké. Het water was iets aan de frisse kant in de zwembaden. Via de Landal App op mijn telefoon kon ik de parkactiviteiten/openingsuren gemakkelijk mee volgen. Qua eetgelegenheden was er voor elk wat wils. Pizza, buffet, snack,…

De omgeving

Op de eerste dag gingen we fietsen. We huurden elk een ouder-kind tandem en trokken naar Venlo om erna door te rijden naar Duitsland. Best wel een grote fietstocht, maar we zagen het volledig zitten. Ik was die ochtend al heel vroeg wakker, had al 2km gaan lopen en zat barstensvol energie. In het doorrijden naar Venlo namen we een gewone baan. Soms een beetje druk, maar vlot om te fietsen. Toen we van Venlo naar Duitsland gingen plande ik een fietsroute in. Mama vond de grote baan niet leuk om te fietsen en wou door natuur. Zo gezegd, zo gedaan. Dat we midden in het bos op mountainbike wegjes terecht gingen komen wist natuurlijk niemand. Toen plots de weg stopte en er een grote bouwwerf was midden in het bos, wist ik het even niet meer. Er was geen enkel signaal op onze telefoon, dus herberekenen kon de gps niet. Ik probeerde zo dicht mogelijk bij het pad te blijven. Op dat moment had ik wel een beetje schrik. We moeten nog 10 km waarvan we er al 2 door het bos deden. Op geen enkel moment wisten we hoe lang we nog door dat bos moesten fietsen, maar het leek nog heel ver als we de kaart zo bekeken. Er bleek geen einde aan te komen. We hebben ook op die ganse weg niemand tegengekomen. Geen mens was er aanwezig in het bos, en hoe later het werd hoe meer schrik ik kreeg dat we niet voor het donker er uit zouden raken. Op een gegeven moment hoorden we kettingzagen en hoopten we eindelijk op de gewone weg te raken. Net op de plaats waar houthakkers bomen aan het omzagen waren konden we -eindelijk- uit het bos. Het was zeker niet evident en heel zwaar met die ouder-kind tandem. We hebben door het bos vooral moeten stappen. Heel veel bergop, gelukkig ook enkele keren bergaf. Het was wal heel leuk. De kinderen vonden die fiets ontzettend leuk en ook door het bos hoorden we ze geen enkele keer klagen.

Roermond + Thorn

Op donderdag gingen we naar Designer Outlet in Roermond. Mijn zus wou graag eens naar de MK winkel en de NYX. Uiteindelijk werden het veel meer winkels dan enkel die natuurlijk. We beloofden de kindjes om te picknicken nadien en daar keken ze vooral naar uit. Dat winkel in, winkel uit vonden ze echt verschrikkelijk. Zelf vond ik het maar flauwtjes. Het shoppingcenter is mooi, maar mist wat charme. De prijzen vond ik eerder teleurstellend. Het was misschien ook gewoon echt mijn ding niet qua (dure) merken. Ik ging even in de Bjorn Borg winkel en daar waren de onderbroeken dezelfde prijs als in de gewone winkel. Iemand vertelde me dat je beter gaat tijdens de solden, dan kan je er wel echt goeie koopjes doen.

Mama wou ook heel graag eens naar Thorn, het witte stadje. Ze had het gelezen in de infobrochure die we in het park kregen en liep er meteen warm van. Dat het 45 minuutjes rijden was, vond ze niet zo erg én we moeten natuurlijk ook voor elk wat wils doen. We wandelden door het dorpje, waar de huizen in de stadskern vooral wit waren. De kasseien maakten het geheel compleet.

Op de laatste dag gingen we naar het VVV kantoor van Reuver om een kaart te halen en het Drakendorp te bezoeken. Je kan er een hele leuke wandeling doen, en bij elke stop enkele spelletjes. Helaas was helaas ijskoud en besloten een stukje met de wagen te doen. We reden tot aan de Grauwe Beer en verder het dorp uit. Onderweg stopten we nog aan Intratuin, iets wat ik in de heenweg voorbij reed en heel graag eens naartoe wou. Ik had online gezien dat er ook een speeldorpje was in de winkel zelf voor de kinderen, die amuseerden hun daar te pletter, terwijl wij op ons gemak konden rondkijken. Ik bracht 2 plantjes mee, die ik hier nog niet vond in onze tuincentra.

Algemene bevinding 

Wat ik nog kan toevoegen aan alles wat ik al schreef is dat het eigenlijk niet belangrijk is waar je bent. Het belangrijkste is met wie je bent en de activiteiten die je doet. Dat het huisje zo’n vergane glorie én niet zo proper was is ergens maar bijzaak. Natuurlijk gaan we liever naar ene nette omgeving die wat upgedate is, maar dat is zeker geen reden om de vakantie niet leuk te maken. Het leukste vond ik het fietsen, de momenten dat we niet bergop in de bossen moesten weliswaar :).

xoxo

Charlene

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *