Opgeruimd 2019 in: Hoe ik 80 kilo aan de kringwinkel doneerde.

Na de kerstvakantie heb ik een opruim gevoel. De boom mag weg, al het kerstgrief gaat terug naar de zolder en het huis wordt weer hier en daar wat aangepast/gedecoreerd. Marie Kondo, ik weet niet of je ze kent maar de dame is ongelofelijk populair. Toen ik op Netflix haar serie bekijk kon ik niet meer wachten om gans het huis op te ruimen. Ik gebruik een stukje van haar methode (als in, houden wat me gelukkig maakt) én in voegde een snufje Mamavantweeblog-ruimt-op toe.

Zo begon ik aan mijn keukenkasten, dat was een verzameling van coca-cola glazen die we gratis kregen, 4 serviezen door elkaar gemengd, verschillende potjes die eigenlijk ergens bij passen en hier en daar een leuk bord die ik ooit eens kocht in de kringloopwinkel. Ik ging er met de grove borstel doorheen. Alles ging uit de kast en ik deelde mijn tafel in in 2 delen. De linker helft ging ik houden, de rechter helft is voor de kringloop.

Het was een intensief werkje. Ik hield mijn roze servies van Ikea, mijn Cosy&Trendy servies én ik kocht een 18-delig servies bij de action. 3 serviezen klinkt misschien nog veel, maar dat is het niet. Het mooiste wordt gebruikt voor gelegenheden en ging bovenaan in de kast. De andere 2 gebruiken we door elkaar dagdagelijk.

Alle glazen met fantasietjes staan klaar voor de kringloop. Ik word er niet meer gelukkig van, misschien iemand anders wel. Ik behield enkele mooie glazen voor gelegenheden en enkele gewone simpele glaasjes van de action voor dagelijks gebruik.

Ook de badkamer mocht geloven aan mijn opruimwoede. De handdoeken rolde ik op ipv te plooien én die keiharde handdoeken die ik toch nooit gebruik zitten al in de kledingcontainer. Mijn schuiven zijn zoveel overzichtelijker en geven mij een interne rust. Geen wirwar van handdoeken door elkaar meer maar een schuif met netjes opgeruimde items.

Natuurlijk was dit nog niet genoeg en elk vrij moment werd gebruikt om te ontspullen. Eens door de jassen van afgelopen zomer/winter gaan en zien wat er nog past en wat niet. Telkens kleine werkjes met een groot resultaat.

Ook de kleerkasten werden serieus onder handen genomen. Zowel van de kinderen als van mij. Mijn zoon is een pak gegroeid en er was een zak vol te kleine kledij. Bij mij werden vooral de handtassen opgeruimd. Goedkope exemplaren gingen onverbiddelijk in de weggeefdoos en ik beperkte me tot een 5 tal kwalitatieve handtassen.

Moet je op alles minimaliseren om een gelukkig gevoel te creëren?

Neen, absoluut niet. Mijn kleerkast en schoenenkast is iets waar ik weiger op de minimaliseren. Ik hou van mijn kledij, het is ook één van mijn hobby’s te noemen. Terwijl iemand anders wekelijks op restaurant gaat koop ik liever een item voor bij mijn collectie kleding. Je hoeft dus zeker niet op alles te minimaliseren. Heb je een passie? Behoud die want die maakt jou wél gelukkig.

Tips

We zijn ondertussen halverwege voorbij januari en ik ben sinds 01/01 aan het ontspullen. Ik heb geen specifieke werkwijze, maar toch heb ik heel wat tips:

  • Gooi niet teveel weg. Het is niet omdat je in opruim modus zit én er met de grove borstel door heen wilt gaan dat je ook effectief alles moet weg doen. Vaak gaan we te ijverig te werk waardoor we te snel items weg doen die we eigenlijk achteraf gezien graag nog gehouden hadden.
  • Denk na vooraleer je begint. Van welke items weet je nu al uit je hoofd dat je ze niet meer wil? Welke spullen heb je waarvan je weet dat ze toch weg mogen? Verzamel die en stop ze meteen in een doos.
  • Doneer! Bruikbare spullen, die veel plaats in nemen, maar waar je toch niet van af raakt doneer je best. De kringloopwinkel neemt alle bruikbare spullen aan.
  • Te kleine/te grote kledij verban je uit uw woning. Je wil er helemaal niet aan herinnerd worden hoe slank/voller je ooit was. Je bent hoe je nu bent, de kans dat je ooit nog in die kledij raakt die je al 3 jaar spaart voor ‘als ik ooit’ is misschien wel klein. Als je dan toch terug naar dat kleine(re) maatje raakt dan is de kledij vast niet meer in de mode, of vind je het zelf gewoon niet meer zo mooi. Een nieuw lichaam wil graag ook nieuwe kledij.
  • Emotionele waarde: Ik heb 1 doos met spullen die emotionele waarde hebben. Natuurlijk heb je naast de emotionele waarde ook vaak spullen die je gewoon herinneren. Dat éne armbandje die je ooit kocht op een marktje in Spanje mag gerust gaan. Neem eerst een foto van de mooie herinneringen en bundel alles tot 1 fotoalbum. Zo heb je nog steeds plezier om er naar te kijken, maar vult het je huis niet meer.
  • Vraag hulp. Je hoeft helemaal niet alleen je huis onder handen te nemen. Iedereen die er woont kan zijn steentje bijdragen. Laat de kinderen zelf even door hun speelgoed gaan. Hou in je achterhoofd waar ze nooit mee spelen en doneer/verkoop het. Er is vast een ander kindje die nét dat gene wilt waar jouw kinderen niet mee spelen. Ook je partner kan helpen uiteraard. Communication is key geldt ook hier. Gooi nooit zomaar iets van je partner weg zonder overleg.
  • Eenzame kousen die al een half jaar liggen te wachten op hun broertje of zusje? De kans is groot dat ze voor eeuwig gescheiden blijven. Maak dus komaf met die kastvulling en doneer die eenzame krengen aan de kledingcontainer.

Zo zijn we gekomen bij mijn resultaat van de afgelopen weken. Ik spaarde alles op om naar de kringloopwinkel te brengen. Daar wegen ze alles wat je binnenbrengt. De kilo’s gaan snel én ik had een wagen vol. Het verdict? 80 kilo bruikbaar materiaal richting kringloopwinkel. Mijn kasten zien er al een pak leger uit en heb ik een rustiger gevoel. Beginnen aan ontspullen is nooit gemakkelijk, ik zag er eerlijk gezegd ook wel eens tegenop de afgelopen jaren, maar kijk, het is me tot nu toe toch goed gelukt.

xoxo

Charlene

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *